തിരികെ .....

ഒരാത്മാവിലുതിരുന്ന തെന്നലില്‍ നിന്നും 
നിന്റെ ഓര്‍മയിലേക്കൊരു സഞ്ചാരം 
മഴ വീണ മിഴികോണില്‍ നിന്നും 
നീ ഇറങ്ങി പോയതേത് രാവിലായിരുന്നു ..?

സ്മൃതികൾ ..വേദനകൾ ..

എന്റെ പ്രണയത്തെ നീ കഴുവിലേറ്റി .

വഞ്ചനയുടെ വിടർന്ന കണ്ണുകൾ ചുവക്കുന്നതും 

അതിൽ കാമം നിറയുന്നതും നീയതിൽ 

നീന്തി തുടിക്കുന്നതും കാണുമ്പോൾ , 

കരുതിയിരിക്കുക 

നിന്നോടുള്ള പരിശുദ്ധ പ്രണയത്തിന്റെ 

ഗതികിട്ടാത്താത്മാവിന്റെ 

കണ്ണിലെ തീമഴ നിന്നിൽ പതിയും 

നീയും കഴുവേറ്റപ്പെടും 

അതേ കഴുമരത്തിൽ ..

നിന്നിലേക്കൊരു ...യാത്ര

ജന്മാന്തര ശാപങ്ങളുടെ ചുഴിയിലേക്ക് മറയുമ്പോൾ

അരുത് ,കൈവിരൽത്തുമ്പ്‌  ഇനിയും നീട്ടരുത് ..

മോക്ഷം കിട്ടാത്ത ആത്മാവിന്റെ 

യാത്ര   തുടരട്ടെ ..

ജന്മാന്തരങ്ങളുടെ കൽപ്പടവിൽ കാത്തു നിൽക്കാമെന്ന വാക്ക്

ഇവിടെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു എന്നേക്കുമായി ..

ഇനിയും ജന്മങ്ങളെത്ര  പിറക്കണം ..

ശാപമോക്ഷം നേടി നിന്നടുത്തെത്താൻ 

ഞാനെൻ  യാത്ര തുടരുന്നു  ...

മാ മഴ ..

മാമര ചില്ലകളില്‍
താമര അല്ലികളില്‍
താഴമ്പൂമൊട്ടുകളില്‍
വരണ്ട കാറ്റിനെ  മറോടണച്ച്
ആര്‍ത്തലച്ച പ്രണയാർദ്ര മഴ സന്ധ്യ ...
നീയാണെന്നെ പഠിപ്പിച്ചത് മഴയത്ത് നടക്കാന്‍
കൈകുമ്പിളില്‍ നിറച്ച് പകര്‍ത്താന്‍ ..!

പ്രാണനാഥന്‍ , എനിക്ക് നല്‍കിയ ...

മനച്ചൂടിലേക്ക്  പൊട്ടിയ നീ
വിരഹിണി രാധക്ക് മോഹനവര്‍ഷ സാമീപ്യം    
അടഞ്ഞ് പോയ വസന്തങ്ങളെ തള്ളി തുറന്ന്
നിന്റെ പ്രണയാവേശം , ഒഴികില്ലെന്നുറച്ചിട്ടും
പരിവേദനങ്ങളുടെ രാത്രികളില്‍ എനിക്ക് വേണ്ടി
മാത്രമുരുകിയ തിരിയായ് നീ ..
ഏത് വര്‍ഷരാത്രിയിലും കെടാത്ത തിരി ....!

""വരില്ലേ ?""

കാത്ത് കാത്തിരിപ്പുണ്ടൊരു വാനം
വേവിനാഴത്തില്‍ നോവുന്നുണ്ടൊരു മനം
വരണ്ട കാറ്റില്‍ പൊള്ളുന്നുണ്ടൊരു ഉറവ
നിന്നെ പ്രതീക്ഷിച്ച് നില്പ്പുണ്ട് , ഒരു കാലം
ഇനിയും കരുണ ചൊരിയാതെ എങ്ങോ
മറഞ്ഞിരിക്കും നിന്റെ കുളിര്‍കണങ്ങള്‍ക്കായി
നോയമ്പ് നോറ്റിരിക്കുന്നുണ്ടൊരു ജനത ..

മായം ..

പൂത്തൊരു പൂമര കൊമ്പിലൊന്നില്‍
താളം പകര്‍ന്നൊരു കുയിലിനോടൊന്ന്
ഹൃദയത്തിനകത്തേക്ക് പോകുവനായി 
പാത തെളിക്കുന്ന കാലമൊന്നില്‍
രാവിന്‍ മടിയിലെരിഞ്ഞ ചന്ദ്രന്‍
കാകന്റെ കൂട്ടിലെ  മായം കണ്ടു
സൂര്യനോടൊന്നോതിയപ്പോള്‍                       
കൂകി പറന്നതൊ കുയിലുണ്ണികള്‍ ......

കാണാതായി ..

മിഴികളില്‍ കൊന്നപൂത്തു
കാതില്‍ വിഷുപ്പക്ഷി ചിലച്ചു
അകം പുറം പൊള്ളിയ ജീവിതം
അകന്ന് പോയൊരു  വിഷുവിനെ  തേടുന്നു .

" വിഷുവാശംസകള്‍ "

ബൈപ്പാസ്

പ്രണയചഷകം , മുഴുപ്പിക്കാതെ മുന്നിലുണ്ട് ...
വരികളായും , മിഴികളായും പിന്നിലും ...
മനസ്സുകള്‍ റാകി പറക്കുന്നുണ്ട് ...
പിടിയിലൊതുങ്ങാതെ ഒളിക്കുന്നുണ്ട് ഹൃദയം ..
ഒരിക്കല്‍ , എത്ര ഒളിമാളങ്ങളിലും കണ്ണെത്തുന്ന
അനിവാര്യതയില്‍ മിടിക്കുന്നുണ്ട് ജീവനിപ്പൊഴേ ..!

ഞാനും നീയും തമ്മില്‍ ..

വഴിതെറ്റി പോയിട്ടും
വനമല്ലികയില്‍ വിടര്‍ന്ന
വനജ്യോത്സ്നയാണു നീ ..
ഞാന്‍ കാടിനും നാടിനും , അഭിമതയായവള്‍ ..

സ്വസ്തി ..

കണ്ണും കാതും പൂട്ടി
കാഴ്ചകളെ  അറുത്ത്
കേള്വികളെ  അകറ്റി
സ്വസ്തി  തേടണം ..................
നിരന്തരമായ മൃഗീയ കണ്ണുകളില്‍ നിന്നകന്ന് ..
പെണ്ണായി പോയല്ലൊ എന്ന ഭീതിയില്ലാതെ ..

പുഴയോളം പൂക്കുന്ന ചെമ്പകമരം ..

ഇന്നലെയുടെ സ്വപ്നങ്ങളിലെല്ലാം നിറഞ്ഞിരുന്നു ..
പ്രണയം തോന്നിയിരുന്നു , ആ ഭാവനയോട് ..
പറയാന്‍ തോന്നിയില്ല , ആ കണ്ണുകളോട് ..
പുഴയില്‍ കടപുഴകിയ  ചെമ്പകമരത്തോട്
വിടയോതുമ്പോള്‍ മിഴികള്‍ പുഴയായിരുന്നു ..

നീറ്റല്‍

'ഇന്നലെയാണ് കടല്‍ തീരത്ത്‌  പോകുന്നത് '...
പാതിമറഞ്ഞ ഓര്‍മ്മയുടെ നാല് കാല്‍പ്പാടുകള്‍
തിരതട്ടി തകരാതെ തെളിഞ്ഞ് കിടപ്പുണ്ട് ..
കാലമെടുത്തൊന്ന് മായ്ച്ചു നോക്കി
ഉണങ്ങാത്ത മുറിവില്‍ ഉപ്പുരസം തൊട്ടൊന്ന് നീറ്റി
പ്രണയം ഒരു ശംഖിനുള്ളില്‍ കടലിനെ  തന്ന്
നാളേക്കായി  പിരിഞ്ഞു പോയി .. ..

നിന്നിലൂടെ .

മറഞ്ഞിരിക്കുവാനാകില്ല  നിനക്ക്..
ഹൃദയത്തില്‍ വസിക്കുന്ന  നിനക്ക്-
വരികളിലൂടെ രൂപം വയ്ക്കുമ്പോള്‍
നഷ്ടമാകുന്നത് എനിക്കാണ് , രൂപമില്ലാത്തവള്‍ .
നിനക്കായി എഴുതിയ വരികളില്‍ ത്രാണി
ഇല്ലാതെ പ്രണയം ഒളിച്ചോടുമ്പോള്‍
എന്നില്‍ നീ കരുത്താര്‍ജ്ജിക്കുകയായിരുന്നു. 

കാത്തിരിപ്പ്

കാത്തിരിപ്പിന്റെ ദൈര്‍ഘ്യം ..
മൗനത്തിന്റെ നീണ്ട നിശബ്ദത..
ദീര്‍ഘ നിശ്വാസ്സത്തിന്റെ ഇടവേളകള്‍ ..
മരുന്നു കൂട്ടുകളുടെ രൂക്ഷ ഗന്ധം ..
എന്നിട്ടും , അവനെന്നെ തനിച്ചാക്കി പോയെന്ന്..!
മൗനത്തെ  കൂട്ടിനിരുത്തി  , ഒടുങ്ങാത്ത കാത്തിരിപ്പ് നല്‍കി .

നീര്‍ച്ചാലുകള്‍ ...

മനസ്സിന്റെ ഇരുളടഞ്ഞ ഇടങ്ങളില്‍ നിന്നും 

കണ്ണീരിന്റെ അരുവികള്‍ പ്രവഹിക്കുന്നു.

അവ ,എണ്ണമറ്റ നീര്‍ച്ചാലുകള്‍ 

സൃഷ്ട്ടിക്കുന്നു.

വേദനയുടെ സാഗരത്തിലലയുന്ന 

കണ്ണുനീര്‍ കലങ്ങിക്കറുത്ത നീര്‍ച്ചാലുകള്‍.

ഹൃദയത്തില്‍ 

അവ്യക്ത നൊമ്പരങ്ങളുടെ 

നാഴികക്കല്ലുകള്‍ .

അവ നിശ്ചിത അകലങ്ങളില്‍ 

തപസ്സിരിക്കുന്നു.

അന്തമില്ലാത്ത ജീവിത ദു:ഖങ്ങളുടെ 

കരിനിഴല്‍ മൂടിയ 

മനസ്സിന്റെ 

ഇരണ്ട ഇടനിലങ്ങളില്‍ 

ഉറവെടുക്കുന്ന കണ്ണീര്‍ച്ചാലുകള്‍;

അവ, ഒരു പ്രവാഹമായി 

ഉയരുന്നു;

സകലതും വാരി വിഴുങ്ങുന്നു ;

ചുഴികളും മലരികളും സൃഷ്ട്ടിച്ച്  ,

ഒരു കണ്‍ ചിമ്മലില്‍ 

ഒതുക്കാന്‍ പറ്റാത്തത്ര വേഗതയില്‍ 

കറങ്ങിത്തിരിയുന്നു ....

വീണ്ടും,

ദു:ഖത്തിന്റെ ഈന്തപ്പനകള്‍ 

മനസ്സിന്റെ മരുഭൂവില്‍ 

ഗതി കിട്ടാതെ നീണ്ടു നിവര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്നു.

ആ തണല്‍ തരാത്ത 

ഈന്തപ്പനകള്‍ക്കപ്പുറം ,

നീര്‍ച്ചാലുകള്‍ മൃഗതൃഷ്ണകളായി 

മയങ്ങി വീഴുന്നു.

ചുറ്റുമിരമ്പുന്ന ജീവിത ദു:ഖത്തിന്റെ 

കൂര്‍ത്ത കത്തിമുനയില്‍ 

ഒരു ചെറുഹൃദയം

ചുവന്ന മംസക്കഷ്ണമായി കുരുങ്ങുമ്പോള്‍ ,

ചുവന്ന നേര്‍വരകളായി 

തിളങ്ങുന്ന സൂചികള്‍ 

അതില്‍ ചിത്രം വരക്കുമ്പോള്‍ 

അറിയാതെ ഏതോ നീര്‍ച്ചാലുകള്‍ 

മനസ്സില്‍ പതഞ്ഞുയരുന്നു.

നേരിയ അസ്വാസ്ഥ്യവും ,.

വളരെ നേര്‍ത്ത മാധുര്യവും പകര്‍ന്ന് 

ഉള്ളിലൊഴുകിയിറങ്ങിയ 

നീര്‍ച്ചാലുകള്‍ 

സമതല പ്രാപിതങ്ങളാകുന്നു- 

അറിയപ്പെടാത്ത ഊഷരഭൂമികളില്‍ തട്ടി 

ഉന്മേഷഭരിതങ്ങളാകുന്നു .

ആ കറുത്ത കണ്ണീര്‍ ചാലുകളില്‍ ,

എന്റെ അസ്ഥിത്വം 

വേര്‍തിരിക്കാനാവാത്ത ബിന്ദുവായി 

ലയിച്ചു ചേര്‍ന്നിരിക്കുന്നു.

വൈകാതെ,

തണല്‍ മരങ്ങളില്ലാത്ത 

ഒരു മരുഭൂമി ;

നീര്‍ച്ചാലുകള്‍ ,

ദൂരെ മൃഗ തൃഷ്ണകള്‍ 

വീണ്ടും,

ദു:ഖത്തിന്റെ വാല്മീകത്തിനുള്ളില്‍ 

ഞാനൊരു ചിതലായി 

നുഴഞ്ഞു കയറുന്നു.

ഈ  ചിതല്‍പ്പുറ്റിനുള്ളില്‍ ,

എന്റെ അസ്തിത്വത്തെ 

ഞാന്‍ എന്നെന്നേക്കുമായി 

ഉറക്കിക്കിടത്തുന്നു.

നിറക്കൂട്ട്‌

പ്രിയ ചിത്രകാരാ ,,,
നീ,നിന്റെ കര്‍ത്തവ്യം തുടരു ,
മുഴുമിക്കാത്ത ചിത്രങ്ങള്‍ക്ക്--
പുതിയ നിറക്കൂട്ടുകള്‍ ചേര്ക്കു
പുതിയ ഭാവം പകരൂ ;
ക്യാന്‍വാസില്‍ പൂര്‍ത്തിയാക്കാത്ത
മുഖം ഒരു സ്ത്രീയുടെതാണോ ?
ആണെങ്കിലവളുടെ മാംസളമായ
കവിളുകള്‍ക്ക്,
പ്രശാന്തിയുടെ ഇളം ചുവപ്പോ അതോ
രൗദ്രതയുടെ കടും ചുവപ്പോ?
അവള്‍ടെ വിടര്‍ന്ന
കണ്ണുകള്‍ക്ക്‌
പ്രതീക്ഷാഭാവമോ അതോ
പ്രതികാര ജ്വാലയോ?
അവളുടെ ചുവന്നു തുടുത്ത ചുണ്ടില്‍
വശ്യതയുടെ പുഞ്ചിരിയോ അതോ
വഞ്ചനയുടെതോ ?
അവളുടെ പട്ടുപോലുള്ള
തലമുടിയില്‍
ആരോഗ്യത്തിന്റെ തള്ളിച്ചയോ അതോ
വറുതിയുടെ പാറിപ്പറക്കലോ  ?
ഇത്തരം ഭാവങ്ങളാണോ
നീ നിന്റെ ചിത്രങ്ങള്‍ക്ക് നല്‍കുന്നത്?
എങ്കില്‍,
പ്രീയ ചിത്രകാര...
നീ നിന്റെ കര്‍മ്മം മതിയാക്കൂ മതിയാക്കൂ .

കാത്തിരിപ്പിനൊടുവില്‍ ??????????????

കാത്തിരിപ്പിനൊടുവില്‍  ??????????????
ഇന്നലെ രാവില്‍ മെല്ലെ മെല്ലെ മഴയായ് നീ എന്നില്‍ പെയ്തു നിറഞ്ഞു    !!!!